Θηλασμός

Μητρικό γάλα: Το μεγαλύτερο δώρο μιας μάνας στο παιδί της

Έχω ακούσει διάφορα από μανούλες γύρω από θέμα του θηλασμού. Συγκεκριμένα γνωρίζω γυναίκες που το έκοψαν εξαρχής για να μη χαλάσουν το στήθος τους, γυναίκες που ήθελαν να θηλάσουν και τους το έκοψαν για κάποιο πρόβλημα που προέκυψε, γυναίκες που ενώ ήθελαν να θηλάσουν τα παιδάκια τους είχαν αντίθετη γνώμη, και γυναίκες που είπαν"Δεν έχω γάλα".

Θα σταθώ μόνο στο τελευταίο και με βάση την εμπειρία μου, καθώς θήλασα αποκλειστικά τη κόρη μου για 9,5 μήνες, θα σας πω τη δική μου εκδοχή.

Ο θηλασμός είναι μια διαδικασία που απαιτεί υπομονή και επιμονή. Φυσικά καμιά γυναίκα μόλις γεννήσει δεν έχει τόσο γάλα όσο απαιτείται για να χορτάσει το μωράκι. Σίγουρα σε κάποιες γυναίκες το γάλα έρχεται πιο γρήγορα από ότι σε κάποιες άλλες. Όμως έχουμε όλες. Και εξαρτάται από μας πως θα χειριστούμε αυτή τη κατάσταση.
Όταν μια μητέρα θηλάσει το μωρό της και κείνο συνεχίζει και κλαίει για δική της ευκολία ή γιατί αυτό νομίζει σωστό ετοιμάζει ένα μπουκάλι ξένο γάλα και φυσικά το μωρό χορταίνει, κοιμάται γύρω στις 4 ώρες και είναι όλα καλά. Αυτό είναι όμως και το λάθος. Το μητρικό γάλα παράγεται και αυξάνεται ανάλογα με τη ζήτηση. Κανονικά δηλαδή θα πρέπει το μωρό να ξαναμπεί στο στήθος. Ναι! Είναι κουραστικό, απελπιστικά κουραστικό θα έλεγα. Το μωρό θα ζητήσει γάλα ξανά μετά από 1,5 ώρα περίπου και η μητέρα θα νιώσει εξαντλημένη. Θέλει προσπάθεια μέχρι να μάθει ο οργανισμός να παράγει το γάλα που χρειάζεται. Μέρα με τη μέρα υπάρχει διαφορά. Σε σύντομο διάστημα λίγο πριν ξυπνήσει το μωρό η μητέρα θα νιώσει το στήθος να γεμίζει. Και αμέσως μετά από αυτή τη φάση τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο εύκολα. Μόλις αρχίσει το μωρό να θηλάζει κατεβαίνει όση ποσότητα θα χρειαστεί.

Δε πιστεύω ότι υπάρχει έστω και μια γυναίκα που δεν είχε γάλα. Απλά δεν επέμενε όσο έπρεπε ώστε να το αποκτήσει.
Ο θηλασμός προσφέρει πολλά καλά τόσο στη μητέρα όσο και στο παιδί.
Μανούλες που ετοιμάζεστε να φέρετε στο κόσμο παιδάκια δοκιμάστε το, παλέψτε το.....αν το θέλετε πραγματικά.....
(Και για να μη ξεχνιόμαστε!Οικονομική κρίση περνάμε και το γάλα είναι ακριβό....της μαμάς εκτός από το καλύτερο είναι και τσάμπα...χαχα)

Ίκτερο

Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο. Το 20-40% των νεογέννητων παρουσιάζει ίκτερο. Ο φυσιολογικός ίκτερος των νεογνών παρουσιάζεται την τρίτη με τέταρτη μέρα ζωής του νεογνού.

Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπως αυτή που έζησα εγώ. Ναι μεν γέννησα κοριτσάκι αλλά στο μαιευτήριο πήρα ουδέτερα χρώματα ρουχαλάκια. Ένα από αυτά τα χρώματα ήταν και το κίτρινο. Όσες μέρες της φορούσα άσπρα μου έλεγε η παιδίατρος ότι όλα είναι μια χαρά. Την ημέρα που θα βγαίναμε της φόρεσα ένα κίτρινο φορμάκι. Μου ανακοινώνει λοιπόν η παιδίατρος ότι θα μείνω άλλη μια μέρα γιατί σα να εμφάνισε ίκτερο το μωρό. Κλάμα εγωωω....και για το ίκτερο και επειδή ήθελα να φύγω.

Μαθαίνω λοιπόν απο τη γυναικολόγο μου ότι χρώματα ρούχων κόκκινο, κίτρινο και πορτοκαλί αλλάζουν την όψη του μωρού με αποτέλεσμα να δείχνει ότι περνάει ίκτερο. Όσο ζει κανείς μαθαίνει...δε τη ξαναπατάωωωω. Μια χαρά ήταν το γλυκάκι μου τελικά...

Προσοχή λοιπόν στην επιλογή των ρούχων του...(αυτών που θα πάρετε στο μαιευτήριο)

Βιβλία

Η έλλειψη χρόνου πλέον δε μου επιτρέπει να πιάσω στα χέρια μου ένα βιβλίο και να χαθώ στις σελίδες του. Να γίνω ένας από τους ήρωες ή να ταυτιστώ με περισσότερους. Λίγα βιβλία έχω ξεκινήσει και αφήσει διαβάζοντας τις πρώτες τους σελίδες. Τα περισσότερα με καθηλώνουν και μάλιστα τόσο πολύ που προτιμώ να μη φάω ή να κάνω κάτι άλλο σημαντικό προκειμένου να τα τελειώσω.

Όσοι από σας έχετε ακόμα λίγο χρόνο στη διάθεση σας να χαλαρώσετε με ένα βιβλίο, να κλάψατε ή να γελάσετε και να περάσει η ώρα σας καλύτερα από το να δείτε μια σειρά σε επανάληψη στη τηλεόραση έχω να σας προτείνω τα εξής:
Το παιδί της αγάπης -Τζιρίτα Μαρία
Μάτια μου
Αν δεν υπήρχε αύριο
Ψάχνοντας για κοχύλια - Ρόζαμουντ Πίλτσερ
Ο γυρισμός
Χειμερινό ηλιοστάσιο
Λουλούδια στη βροχή
Το μοναχικό λιοντάρι
Το καρουζέλ
Στον αστερισμό των διδύμων
Το σπίτι στο βράχο - Μαίρη Νίξον
Το νησί - Βικτόρια Χίσλοπ
Η κόρη του φεγγαριου -Νικόλ- Άννα Μανιάτη
Πιστεύω ότι σας φτάνουν για αρχή. Μόλις τα διαβάσετε έχω να σας προτείνω πολλά ακόμα. Αυτά είναι από τα τελευταία που έχω διαβάσει. Μαζί με αυτά διάβασα online το βιβλίο ΙΡΙΣ της καλής μου φίλης Σουζάνας Χατζηνικολάου το οποίο σύντομα θα κυκλοφορήσει...και δε πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη.
Καλή σας ανάγνωση!

Αναμνήσεις

Αναμνήσεις! Πόσες αναμνήσεις κουβαλάει μέσα του ο καθένας μας! Και τι μαγικό που είναι αυτό το κάτι που μπορεί να σου φέρει στο μυαλό εικόνες, μυρωδιές....έτσι από το πουθενά.....
Χαζεύοντας στα ράφια του σούπερ μάρκετ έπεσε το βλέμμα μου στα σφολιατίνια. Χωρίς δισταγμό πήρα ένα πακέτο. Μόλις το άνοιξα βγήκαν από μέσα ένα σωρό εικόνες. Θυμηθηκα ότι κάθε φορά που ερχόταν στο σπίτι η γιαγιά και ο παππούς μου, εκείνοι ακόμα γεροί και δυνατοί και γω παιδί του δημοτικού, του γυμνασίου είχα τόση χαρά. Και όχι μόνο γιατί θα τους έβλεπα, ήξερα ότι θα πάνε στο σούπερ μάρκετ και θα γεμίσουν τσάντες με πράγματα για μένα και τις αδερφές μου. Ένα από αυτά τα πράγματα ήταν και τα σφολιατίνια. Δε ξέρω γιατί όταν πήγαινα εγώ για ψώνια δεν έπαιρνα σφολιατίνια. Έτσι τα έχω συνδυάσει αποκλειστικά με τη γιαγιά και το παππού.
Πολλές φορές παππού σε σκέφτομαι να μου λες ιστορίες και να με κάνεις να γελώ. Θυμάμαι να φοβάμαι να κοιτάξω τα πόδια σου γιατί έλεγε ο μπαμπάς ότι έπαθες κρυοπαγήματα στην Αλβανία, στο πόλεμο. Μου λείπεις παππού...
Εσύ γιαγιά έχεις ήδη δύο δισέγγονα και πας για το τρίτο. Σου εύχομαι να ζήσεις πολλά χρόνια να τα δεις και κεινα να παντρεύονται. Όλο πλέκεις κουβέρτες και άλλα διάφορα για να προικίσεις και κείνα.
Αναμνήσεις και πάλι αναμνήσεις -άλλες ξεθωριασμένες στο χρόνο και άλλες ανεπηρέαστες-....κάτι είναι και αυτό... αυτό που μένει...........