Πολλές φορές στο παρελθόν έτυχε να δω γονείς με παιδιά τόσο μα τόσο ζωηρά που αναρωτιόμουν γιατί δε κάνουν κάτι για να σταματήσουν να τσιρίζουν σαν υστερικά.
Μόλις έγινα μαμά βρέθηκα κι εγώ στη θέση τους. Προσπαθώ να δώσω σωστές βάσεις στο παιδί μου για να γίνει μελλοντικά ένα παιδί συνεννοήσιμο και "καλό" (έτσι όπως κρίνω εγώ το καλό).
Δεν είναι ακόμα αρκετά μεγάλη η κόρη μου, μόλις 13 μηνών και παρατηρώ πόσο απαιτητική είναι. Αν κρατήσει κάτι στα χεράκια της και της το πάρω είναι ικανή να χαλάσει το κόσμο. Την αφήνω όμως να χαλάσει το κόσμο. Καλύτερο αυτό παρά να θεωρεί δεδομένο ότι όλα της ανήκουν και όλα μπορεί να τα καταστρέψει.
Ο παιδίατρος μου συνέστησε να αδειασω το σπίτι τόσο ώστε να μην υπάρχουν κίνδυνοι πουθενά. Σκέφτηκα όμως τι θα γίνει αν αδειάσω όλο το σπίτι και κάποια στιγμή βρεθούμε επίσκεψη σε ένα γεμάτο με πράγματα σπίτι; Λογικά θα της κινήσει το ενδιαφέρον και δε θα αφήσει τίποτα όρθιο. Τη πρώτη φορά που έριξε χώμα από τη γλάστρα την έβγαλα έξω. Το μετάνιωσα όμως. Η γλάστρα θα μείνει στη θέση της και η μικρή θα μάθει να μην την πειράζει. Πράγματι μετά από πολλά "Μαρίνα, όχιιιι, είναι της μανούλας" σταμάτησε να ασχολείτε με τη γλάστρα και φυσικά με ό,τι άλλο είναι της μανούλας.
Δεν είναι ακόμα αρκετά μεγάλη η κόρη μου, μόλις 13 μηνών και παρατηρώ πόσο απαιτητική είναι. Αν κρατήσει κάτι στα χεράκια της και της το πάρω είναι ικανή να χαλάσει το κόσμο. Την αφήνω όμως να χαλάσει το κόσμο. Καλύτερο αυτό παρά να θεωρεί δεδομένο ότι όλα της ανήκουν και όλα μπορεί να τα καταστρέψει.
Ο παιδίατρος μου συνέστησε να αδειασω το σπίτι τόσο ώστε να μην υπάρχουν κίνδυνοι πουθενά. Σκέφτηκα όμως τι θα γίνει αν αδειάσω όλο το σπίτι και κάποια στιγμή βρεθούμε επίσκεψη σε ένα γεμάτο με πράγματα σπίτι; Λογικά θα της κινήσει το ενδιαφέρον και δε θα αφήσει τίποτα όρθιο. Τη πρώτη φορά που έριξε χώμα από τη γλάστρα την έβγαλα έξω. Το μετάνιωσα όμως. Η γλάστρα θα μείνει στη θέση της και η μικρή θα μάθει να μην την πειράζει. Πράγματι μετά από πολλά "Μαρίνα, όχιιιι, είναι της μανούλας" σταμάτησε να ασχολείτε με τη γλάστρα και φυσικά με ό,τι άλλο είναι της μανούλας.
Τα παιδιά μέχρι την ηλικία των 6 με 7 χρονών μιμούνται τους γονείς τους και κατ' επέκταση το συγγενικό τους περιβάλλον. Μόνο όταν μπουν στη μικρή κοινωνία του σχολείου παύουν να τους μιμούνται και διαμορφώνουν σιγά σιγά τη δική τους προσωπικότητα. Τι κάνω όμως μέχρι τότε;
Προσωπικά θα βάλω τα δυνατά μου να της δώσω να καταλάβει κάποια πράγματα αν και φοβάμαι ότι μερικές φορές χάνω τον έλεγχο και της δίνω λάθος μηνύματα. Για παράδειγμα έχω την απαίτηση να μη τσιρίζει. Μα πως να το κάνει αυτό αφού εγώ νευριάζω τόσο πολύ κάποιες φορές και τσιρίζω;
Αποφάσισα λοιπόν να ακολούθησω όσο πιο πιστά γίνεται τις οδηγίες του γέροντα Παΐσιου.
Σε ό,τι διαβάσετε παρακάτω μη ξεχάσετε να κάνετε το αντίθετο!!!
Προσωπικά θα βάλω τα δυνατά μου να της δώσω να καταλάβει κάποια πράγματα αν και φοβάμαι ότι μερικές φορές χάνω τον έλεγχο και της δίνω λάθος μηνύματα. Για παράδειγμα έχω την απαίτηση να μη τσιρίζει. Μα πως να το κάνει αυτό αφού εγώ νευριάζω τόσο πολύ κάποιες φορές και τσιρίζω;
Αποφάσισα λοιπόν να ακολούθησω όσο πιο πιστά γίνεται τις οδηγίες του γέροντα Παΐσιου.
Σε ό,τι διαβάσετε παρακάτω μη ξεχάσετε να κάνετε το αντίθετο!!!
-Από μικρό να μην του αρνείστε τίποτα. Δίνετέ του ό,τι επιθυμεί, ό,τι ζητάει, ιδίως όταν πεισματώνει και κλαίει. Έτσι θα μεγαλώσει και θα πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα.
-Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο!
-Μην του λέτε ποτέ: «Αυτό είναι κακό!». Έτσι λένε μόνο τα παλιά μυαλά. Όταν αργότερα θα συναντήσει στη ζωή του δυσκολίες και θα υποστεί το κακό, τότε θα έχει τη βεβαιότητα πως η κοινωνία είναι που το αδικεί.
-Μαζεύετε εσείς ό,τι παρατάει εδώ κι εκεί - βιβλία, ρούχα, παπούτσια... Μην του πείτε ποτέ: «Μάζεψέ τα, βάλ' τα στη θέση τους». Έτσι θα πιστέψει πως η μάνα είναι δούλα του, και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.
-Αφήστε το να βλέπει τα πάντα (προπαντός στις μέρες μας στην τηλεόραση και στο ίντερνετ) και να διαβάζει τα πάντα, χωρίς ποτέ να το καθοδηγείτε. Το παιδί σας είναι ατσίδα και ξέρει να διακρίνει! Η μόρφωσή του θα γίνει έτσι πολύ πλατειά!
-Μην του δίνετε καμία πνευματική αγωγή. Να κοροϊδεύετε μπροστά του την πίστη, την Εκκλησία, τους παπάδες κι εκείνους που τους ακολουθούν. Όταν το παιδί μεγαλώσει, «θα διαλέξει από μόνο του».
-Δίνετέ του μπόλικο χαρτζιλίκι για να μη νιώθει κατώτερο από τους άλλους και «να μη στερηθεί ό,τι στερηθήκατε εσείς». Όταν μεγαλώσει, θα είναι βέβαιο πως την αξία στον άνθρωπο τη δίνει το χρήμα, αδιάφορο πώς αποκτήθηκε.
-Μην του λέτε ποτέ: «Κάνε αυτό» ή «Μην κάνεις εκείνο», γιατί έτσι το καταπιέζετε, δεν σέβεστε την ελευθερία του και την προσωπικότητά του. Μπορεί μάλιστα να του δημιουργήσετε και... ψυχικά τραύματα! Όταν μεγαλώσει, θα νομίζει πως η ζωή είναι μόνο να διατάζεις, ποτέ ν' ακούς.
-Να τσακώνεστε, να βρίζεστε, να προσβάλλετε ο ένας τον άλλον μπροστά του χωρίς ντροπή. (Μην ανησυχείτε, έτσι δεν θα του δημιουργήσετε ψυχικά τραύματα!). Αργότερα, όταν παντρευτεί, θα του φαίνεται φυσικό να κάνει τα ίδια.
-Όταν αρχίσει να μπλέκεται στα δίχτυα του ερωτισμού και της φιληδονίας, εσείς κλείστε τα μάτια σας. Μην του μιλήσετε, μην το καθοδηγήσετε, μην το συμβουλέψετε. Αφήστε το να βγάλει τα μάτια του, αφού «αυτό είναι φυσιολογικό».
-Να παίρνετε πάντα το μέρος του μπροστά στους δασκάλους και τους γείτονες. Μην πιστεύετε ποτέ ότι «το αγγελούδι σας» μπορεί να κάνει αναποδιές και ατιμίες. Βρίστε εκείνους που φιλικά και καλοπροαίρετα σας αναφέρουν κάτι σχετικό. Είναι συκοφάντες και ζηλιάρηδες.
-Όταν θα πάτε στο αστυνομικό τμήμα, όπου το μάζεψαν γιατί έκλεψε ή γιατί πήρε ναρκωτικά, φωνάξτε δυνατά μπροστά σε όλους ότι είναι ένα παλιόπαιδο, ένας αλήτης, ότι θυσιαστήκατε για το καλό του αλλά δεν μπορέσατε ποτέ να το συμμαζέψετε. Έτσι εσείς θα βγείτε καθαροί.
-Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο!
-Μην του λέτε ποτέ: «Αυτό είναι κακό!». Έτσι λένε μόνο τα παλιά μυαλά. Όταν αργότερα θα συναντήσει στη ζωή του δυσκολίες και θα υποστεί το κακό, τότε θα έχει τη βεβαιότητα πως η κοινωνία είναι που το αδικεί.
-Μαζεύετε εσείς ό,τι παρατάει εδώ κι εκεί - βιβλία, ρούχα, παπούτσια... Μην του πείτε ποτέ: «Μάζεψέ τα, βάλ' τα στη θέση τους». Έτσι θα πιστέψει πως η μάνα είναι δούλα του, και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.
-Αφήστε το να βλέπει τα πάντα (προπαντός στις μέρες μας στην τηλεόραση και στο ίντερνετ) και να διαβάζει τα πάντα, χωρίς ποτέ να το καθοδηγείτε. Το παιδί σας είναι ατσίδα και ξέρει να διακρίνει! Η μόρφωσή του θα γίνει έτσι πολύ πλατειά!
-Μην του δίνετε καμία πνευματική αγωγή. Να κοροϊδεύετε μπροστά του την πίστη, την Εκκλησία, τους παπάδες κι εκείνους που τους ακολουθούν. Όταν το παιδί μεγαλώσει, «θα διαλέξει από μόνο του».
-Δίνετέ του μπόλικο χαρτζιλίκι για να μη νιώθει κατώτερο από τους άλλους και «να μη στερηθεί ό,τι στερηθήκατε εσείς». Όταν μεγαλώσει, θα είναι βέβαιο πως την αξία στον άνθρωπο τη δίνει το χρήμα, αδιάφορο πώς αποκτήθηκε.
-Μην του λέτε ποτέ: «Κάνε αυτό» ή «Μην κάνεις εκείνο», γιατί έτσι το καταπιέζετε, δεν σέβεστε την ελευθερία του και την προσωπικότητά του. Μπορεί μάλιστα να του δημιουργήσετε και... ψυχικά τραύματα! Όταν μεγαλώσει, θα νομίζει πως η ζωή είναι μόνο να διατάζεις, ποτέ ν' ακούς.
-Να τσακώνεστε, να βρίζεστε, να προσβάλλετε ο ένας τον άλλον μπροστά του χωρίς ντροπή. (Μην ανησυχείτε, έτσι δεν θα του δημιουργήσετε ψυχικά τραύματα!). Αργότερα, όταν παντρευτεί, θα του φαίνεται φυσικό να κάνει τα ίδια.
-Όταν αρχίσει να μπλέκεται στα δίχτυα του ερωτισμού και της φιληδονίας, εσείς κλείστε τα μάτια σας. Μην του μιλήσετε, μην το καθοδηγήσετε, μην το συμβουλέψετε. Αφήστε το να βγάλει τα μάτια του, αφού «αυτό είναι φυσιολογικό».
-Να παίρνετε πάντα το μέρος του μπροστά στους δασκάλους και τους γείτονες. Μην πιστεύετε ποτέ ότι «το αγγελούδι σας» μπορεί να κάνει αναποδιές και ατιμίες. Βρίστε εκείνους που φιλικά και καλοπροαίρετα σας αναφέρουν κάτι σχετικό. Είναι συκοφάντες και ζηλιάρηδες.
-Όταν θα πάτε στο αστυνομικό τμήμα, όπου το μάζεψαν γιατί έκλεψε ή γιατί πήρε ναρκωτικά, φωνάξτε δυνατά μπροστά σε όλους ότι είναι ένα παλιόπαιδο, ένας αλήτης, ότι θυσιαστήκατε για το καλό του αλλά δεν μπορέσατε ποτέ να το συμμαζέψετε. Έτσι εσείς θα βγείτε καθαροί.
Δε ξέρω ποιά είναι η δική σας άποψη για όλα τα παραπάνω θα ήθελα όμως πολύ να τη μάθω.
