Έρως Ανίκατε Μάχαν

Κεφάλαιο 2
Το κίτρινο φορτηγάκι ήταν παρκαρισμένο κάτω από ένα δέντρο. Δεν ήταν κανείς μέσα. Προχωρούσε με την Αθηνά στο δρόμο και έριχνε κρυφές ματιές μήπως τον συναντήσει. Κι όμως δεν ήταν πουθενά.
Το σχολείο και ειδικά η επανάληψη ήταν μια απογοήτευση. Όταν καθηγητής της γεωπονίας της απεύθυνε το λόγο στην ερώτηση τι είναι κιμπουτζ και μουσαβ αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι δεν είχε διαβάσει όσο έπρεπε.
Εκείνη τη μέρα έπρεπε να εγκρίνουν την επιλογή της και οι φίλες της. Έτσι λοιπόν στο σχόλασμα ξεκίνησε για το σπίτι μαζί με την Αίμη και την Άντα. Της είχε τρελάνει από τη προηγούμενη μέρα για το παίδαρο που δουλεύει κάτω από το σπίτι της. Ποτέ άλλοτε δεν είχε δείξει η Μάγια τόσο ενδιαφέρον για κάποιον και τους είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον με αυτή της την εμμονή.
Ανέβηκαν στο σπίτι, πήραν από ένα ποτήρι χυμό η καθεμία και βγήκαν στο μπαλκόνι. Κάθισαν στις πλαστικές καρέκλες και περίμεναν την εμφάνιση του «πρίγκιπα».
-Βαρέθηκα ρε Μάγια. Σίγουρα δε μας έκανες πλάκα;
-Καλά ρε Αίμη θα σας έφερνα με το ζόρι σπίτι αν δεν υπήρχε παίδαρος!! χαμογέλασε η Μάγια.
-Άντα έχεις κάνει καμιά επανάληψη; Εγώ όχι και πολύ σκέφτομαι πως θα γράψω στις εξετάσεις. Την άλλη Τρίτη ξεκινάμε και δε θυμάμαι τίποτα.
-Εγώ και να θυμόμουν μέχρι προχτές αυτή τη στιγμή δε μπορώ να σκεφτώ ούτε και να διαβάσω. Μου έχει πάρει το μυαλό…
-Τι να σας πω ρε κορίτσια. Νομίζω ότι θα πάω καλά. Μάγια εσύ φέτος βαθμούς μη περιμένεις…Σε βλέπω! Είσαι σε άλλο πλανήτη.
-Άντε ρεεε, κάποια στιγμή θα προσγειωθώ.
-Σηκωθείτε να παίξουμε ποδόσφαιρο.
-Αίμη εγώ δεν υπάρχει περίπτωση να παίζω ποδόσφαιρο και ξαφνικά να εμφανιστεί και να νομίζει ότι είμαι αγοροκόριτσο. Είμαι σέξι και όποιος αντέξει είπε η Μάγια και έσκασαν στα γέλια και οι τρεις.
Η Αίμη και η Άντα άρχισαν να κλωτσούν τη μπάλα της Αναστασίας από τη μια άκρη του μπαλκονιού στην άλλη. Η Μάγια καθόταν και τις κοίταζε. Πολύ αργούσε σήμερα να εμφανιστεί. Κρίμα και ήθελε τόσο πολύ να τον δουν. Κάποια στιγμή η Αίμη σταμάτησε να κλωτσά τη μπάλα και κοίταξε κάτω στο δρόμο.
-Αν έλεγες Μάγια για αυτόν θα έλεγα ότι έχεις απόλυτο δίκιο. Αυτός είναι μάναρος, ομολογώ. Ο δικός σου δε βλέπω να έρχεται και μου φαίνεται πως μας δουλεύεις.
-Συμφωνώ είπε η Άντα και ρίχτηκε και αυτή στα κάγκελα. Τι παιδί είναι αυτό!
Η Μάγια είχε χάσει τη λαλιά της.
-Κορίτσια καρφωνόμαστεεεε… κατάφερε να πει με κόπο.
Τη κοίταξαν και οι δύο μαζί σα να μη πίστευαν αυτό που η Μάγια είχε αφήσει να εννοηθεί και είπαν:
-Τιιιιιιιιιιιιι;;;;;;;;;;;;; Αυτός είναι;
Ξαναγύρισαν το βλέμμα τους ταυτόχρονα πάνω του και αναφώνησαν και οι δύο μαζί.
-Αχχχ!!!!
-Κορίτσιααααα να σας υπενθυμίσω ότι αυτός αρέσει εμένααααααα…και σας έφερα εδώ απλά να τον δείτε!!!
Συμφώνησαν και οι δύο ότι ο νεαρός είναι πολύ όμορφος και ευχήθηκαν στη Μάγια να πετύχει αυτό που θέλει, αν και καλύτερα να συνέλθει όσο είναι καιρός για τις εξετάσεις του σχολείου.
Βαριόταν να διαβάσει τα μαθήματά της. Άλλωστε τώρα επειδή θα ξεκινούσαν οι εξετάσεις οι καθηγητές έδιναν την εξεταστέα ύλη χωρίς να κάνουν τίποτα παραπάνω. Έπεσε για ύπνο νωρίς μια και ήθελε να μείνει μόνη και να σκεφτεί με ποιο τρόπο θα μπορούσε ίσως λίγο να τον πλησιάσει. Πρώτη φορά ένιωθε στη ζωή της αυτό το περίεργο συναίσθημα. Σε άλλη περίπτωση δε θα ήλπιζε να την κοιτάξει κανείς πόσο μάλλον αυτός ο νεαρός που ήταν τόσο όμορφος.