Κεφάλαιο 6
Δεν είχε πρόβλημα στο μάθημα των θρησκευτικών, θα τα κατάφερνε περίφημα. Άλλα μαθήματα ήταν αυτά που τη τρόμαζαν. Συναντήθηκε με τα κορίτσια στο προαύλιο λίγο πριν χτυπήσει το κουδούνι.
-Μάγια τι γίνεται ρε; Όλα καλά; Τι κάνει το μανούλι σου;
-Καλά πρέπει να είναι, δεν τον είδα το πρωί. Τη Παρασκευή του πέταξα από το μπαλκόνι ραβασάκι.
-Χαχαχα πλάκα κάνεις!
-Εμ τι να έκανα ρε κορίτσια η Αθηνά ήταν στο δωμάτιο της και διάβαζε. Έτσι και άκουγε να μιλάω θα είχε πεταχτεί στο μπαλκόνι και θα είχε πετάξει και μένα από κάτω.
Το κουδούνι δεν άργησε να χτυπήσει. Μαζεύτηκαν όλα τα παιδιά στην αίθουσα και τους δόθηκαν τα θέματα. Εύκολα τα βρήκε η Μάγια. Συγκεντρώθηκε στο γραπτό της και τέλειωσε σχετικά γρήγορα. Δε μπορούσε να μείνει να περιμένει τα κορίτσια. Το επόμενο μάθημα ήταν μεν Αγγλικά αλλά το μεθεπόμενο Γεωπονία και καμία κλίση δεν είχε στο μάθημα αυτό. Ο καθηγητής ήταν αυστηρός και αν και έπρεπε απλά να μάθει παπαγαλία τη θεωρία δε τα κατάφερνε καθόλου καλά.
Περπατούσε στο δρόμο για το σπίτι. Ένα μεγάλο φορτηγό είχε σταματήσει στη μέση του δρόμου. Καθώς περνούσε από δίπλα του άκουσε το όνομα της. Σταμάτησε απότομα. Η πόρτα του φορτηγού άνοιξε και ο Γιάννης πήδησε τα σκαλοπάτια με ευκολία. Στάθηκε μπροστά της και τη κοίταξε από πάνω έως κάτω. Ευτυχώς δεν ήταν εντελώς ατημέλητη όπως συνήθως. Φορούσε το αγαπημένο στενό της τζιν maklaren, και κόκκινο μπλουζάκι με ανοικτό στρογγυλό ντεκολτέ.
-Γεια Μάγια, τι κάνεις;
-Γεια! Δε σε είδα. Δεν ήξερα ότι οδηγάς όλων των μεγεθών τα φορτηγά και μηχανήματα.
-Αυτή είναι η δουλειά μου. Πώς έγραψες σήμερα;
-Καλά μια χαρά. Εύκολα ήταν. Βαριέμαι να πάω να διαβάσω. Θα προτιμούσα να πηγαίναμε για καφέ κάπου.
-Καλή ιδέα, αλλά θα το κανονίσουμε όταν τελειώσεις τις εξετάσεις σου. Ναι;
-Ναι φυσικά, άντε λοιπόν να δούμε πότε θα τελειώσουμε. Πάω θα με περιμένουν σπίτι.
-Έγινε, θα τα πούμε.
-Α Γιάννη και να ξέρεις ότι αν δε μπορώ να σου μιλήσω θα σου πετάω χαρτάκια από το μπαλκόνι.
-Εντάξει Μαγιούλα.
Περπάτησε λίγα βήματα προς το σπίτι της και γύρισε το κεφάλι της πίσω. Την κοίταζε και κείνος. Του έγνεψε γεια και κείνος ανταπέδωσε. Και τώρα άντε να βρει και να μαζέψει το μυαλό της. Πάνε τα αγγλικά πάει και η γεωπονία. Έπιασε το μπλοκ της και έγραψε μέσα σε μια μεγάλη καρδιά «Έρως ανίκατε μάχαν».
Οι μέρες περνούσαν, οι εξετάσεις έφταναν στο τέλος τους. Μερικές φορές είχε ακόμα χρειαστεί να του πετάξει χαρτάκι από το μπαλκόνι με ένα σύντομο λογάκι «Έχω βαρεθεί να διαβάζω(αν και δε μπορώ να σταματήσω να σε σκέφτομαι και να συγκεντρωθώ). Ανυπομονώ να βρεθούμε οι δυο μας!», άλλες πάλι φορές κατάφερνε να του μιλάει στο δρόμο πηγαίνοντας προς το σχολείο ή γυρίζοντας στο σπίτι. Η Μάγια ήταν επιτέλους χαρούμενη. Θα μπορούσε να βλέπει το Γιάννη όσο ήθελε, όλη μέρα θα καθόταν στο μπαλκόνι αρκεί να τον έβλεπε.