Η μικρή μου ιστορία αγάπης έφτασε στο τέλος της. Ξεκίνησα να τη γράφω [τον Αύγουστο όταν τον συνάντησα (κεφάλαιο 21)], βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα που σημάδεψαν την εφηβεία μου. Συγκεκριμένα το κεφάλαιο 1 έως το 21 στηρίζεται σε αληθινά γεγονότα με ελάχιστες φανταστικές παρεμβάσεις, σε αντίθεση με το 22 που είναι ολοκληρωτικά φανταστικό, αν εξαιρέσουμε ότι σε λίγο καιρό θα φέρω στο κόσμο τη μικρή μου Ζέτα. Φυσικά στον Γιάννη εύχομαι να φτιάξει τη ζωή του σύντομα και να είναι τόσο ευτυχισμένος όσο εγώ. Σήμερα η καλύτερη φίλη και κουμπάρα μου είναι η Άντα. Μερικές φιλίες κρατάνε για πάντα.....Δεν είχα σκοπό να δημοσιεύσω αυτό το κείμενο. Για αυτό θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τα κορίτσια -Σούζυ, Θωμαή, Μαριώ- που με παρότρυναν να το αναρτήσω στο μπλογκ μου και φυσικά όλους τους αναγνώστες του. Να είστε καλά και πολύ ερωτευμένοι γιατί μη ξεχνάμε
ΕΡΩΣ ΑΝΙΚΑΤΕ ΜΑΧΑΝ
4 σχόλια:
Με το καλό να έρθει το μωράκι σου (αχ πόσο ζηλεύω, θέλω και εγώ!!!!) και να είναι γερό. Και εσύ με την οικογένεια σου πάντα ευτυχισμένη και ερωτευμένη.
Πού γλυκιά και όμορφη η ιστορία σου. Ευχαριστώ που τη μοιράστηκες μαζί μας….
Ίσως μια απο τις ομορφότερες ιστορίες αγάπης που έχω ακούσει και διαβάσει.
Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να είναι όλοι τους καλά και πάντα ευτυχισμένοι.
Ο Γιάννης μακάρι σε αυτήν την κοπέλα να βρήκε το τυχερό του και να συνεχίσει την ζωή του με νέες βάσεις.
Καλή λευτεριά Μαράκι μου, το μωράκι σου να βγει γερό, δυνατό και να σου κάνει την ζωή εκτός από πατίνι, :)), γεμάτη με χαρές και πολύ όμορφες στιγμές.
Φιλιά πολλά!!!
Υ.Γ. Όταν δεις ξανά τον Γιάννη δώσε του χαιρετίσματα και από μένα, τον συμπάθησα πολύ, παρά το ότι δεν μπόρεσε ποτέ να τα βρει με την Μάγια μας, του το κρατάμε μανιάτικο αυτό!!!
Χαίρομαι που για λίγο διάστημα κατάφερα να σας κάνω παρέα μέσα από τη μικρή μου ιστορία.
Σας φιλώ
Να είστε πάντα ευτυχισμένες
Μαράκι μου εμείς σε ευχαριστούμε που μας εμπιστεύθηκες μια τόσο προσωπική και γλυκιά ιστορία! Να ΄σαι καλά και καλή λευτεριά, περιμένουμε να μάθουμε τα πάντα για τη Ζετούλα σου! Κι εγώ τον συμπάθησα τον Γιάννη αλλά τον Νίκο ακόμα περισσότερο... γιατί μου αρέσουν οι άνθρωποι που κυνηγάνε αυτό που θέλουν και δεν περιμένουν να τους έρθει ουρανοκατέβατο! :)
Φιλάκια πολλά και περιμένουμε να δούμε και καμιά καινούρια ιστορία. Αν κρίνω από το τελευταίο σου κεφάλαιο που είναι φανταστικό, η φαντασία σου σε οδηγεί σε όμορφες διαδρομές! Για σκέψου το...
Δημοσίευση σχολίου