Κεφάλαιο 12
«Τρέχα τρέχα οδηγέ για να τους περάσουμε και θα σε κεράσουμε», φώναζαν όλα τα παιδιά μαζί στο λεωφορείο, πηγαίνοντας την εκδρομή τους. Η Μάγια κάθησε με την Άντα και απέναντι τους η Αίμη. Φλυαρούσαν συνεχώς. Γελούσαν, τραγουδούσαν χαλούσαν τον κόσμο. Όσο ήσυχες και αν ήταν μέσα στη τάξη, τίποτα δεν τις κρατούσε στην εκδρομή. Η Μάγια είχε και λόγο. Την επομένη μέρα ήταν ο χορός.
Λίγο πριν φτάσουν στον προορισμό τους ήρθε η Σοφία, μια συμμαθήτρια τους, από άλλο τμήμα μπροστά στη Μάγια.
-Μπορώ να σου πω;
-Έλα. Τι συμβαίνει;
-Ο Τόλης, ένας συμμαθητής μας, ενδιαφέρεται για σένα και μου είπε να έρθεις μαζί μου στη γαλαρία να μιλήσετε.
Σοκ έπαθε η Μάγια με αυτή την εξομολόγηση. Όχι μόνο δεν είχε μάτια για άλλον εκτός του Γιάννη αλλά ο Τόλης έμοιαζε για τα δικά της δεδομένα περισσότερο με βάτραχο παρά με πρίγκιπα.
-Τον ξέρω. Όταν ήμασταν μικρά παιδιά παίζαμε μαζί στο νηπιαγωγείο.
-Εκείνος δε σε ξέρει αλλά επιμένει να σε γνωρίσει.
-Συγνώμη κοπελιά αλλά δεν ενδιαφέρομαι.
Η κοπέλα γύρισε στη γαλαρία και σιγομουρμούριζαν. Δεν ένιωθε καλά με τη συμπεριφορά της η Μάγια αλλά δεν είχε καμιά όρεξη να μιλάει για έρωτες με κάποιον που δεν την ενδιαφέρει. Τα κορίτσια είχαν μείνει άφωνα. Σαν βόμβα είχε σκάσει η ερωτική εξομολόγηση του Τόλη. Κανείς δε το περίμενε.
-Άλλο πάλι και τούτο. Χαχα Μάγια έχεις πέραση, είδες;
-Αίμη έχεις όρεξη για αστεία;
-Έλα μωρέ σε πειράζω. Πάμε να περάσουμε καλά. Φύγαμεε
Ο ήλιος έλαμπε στο καταγάλανο ουρανό. Έκαναν βόλτες στο παλιό ενετικό λιμάνι. Χάζευαν τους γλάρους που βουτούσαν αστραπιαία στο νερό και έβγαιναν κρατώντας τη τροφή τους στο στόμα. Μια άμαξα με ένα πανέμορφο άσπρο άλογο, γεμάτο με χρυσά και κόκκινα στολίδια στη σέλα του, ένας νεαρός οδηγός, γελαστός, ντυμένος με μπλε παντελόνι και γιλέκο και άσπρο πουκάμισο και ένα ερωτευμένο ζευγαράκι αγκαλιά πέρασε από μπροστά τους βυθίζοντας και τις τρεις στις δικές τους σκέψεις.
Στο γυρισμό από την εκδρομή, η Μάγια δεν κάθισε καθόλου στη θέση της. Χόρευε ασταμάτητα από τη μια άκρη του λεωφορείου στην άλλη.