Μια ιστορία χωρίς τίτλο/Κεφάλαιο 3

Η Μάγια άφησε το ρετιρέ της και ξεκίνησε για τη δουλειά. Άναψε ένα τσιγάρο καθώς περίμενε σε μια τεράστια σειρά αυτοκινήτων. Έβαλε τη μουσική στο τέρμα και τραγουδούσε και κείνη μαζί «Αν είσαι θάλασσα…..». Μετά από 40 λεπτά καθυστέρησης κατάφερε να φτάσει στη δουλειά. Άφησε γρήγορα το αυτοκίνητο στο πάρκινγκ της εταιρείας και έτρεξε στο γραφείο της. Πριν προλάβει να τακτοποιηθεί χτύπησε το τηλέφωνο.
-Κυρία Αθανασίου σας ζητάει ο πατέρας σας στο γραφείο του.
-Ευχαριστώ Εύα. Πηγαίνω αμέσως.
Προχώρησε στο διάδρομο και κατευθύνθηκε στη διεύθυνση.
-Μπαμπακούληηη καλημέρα, είπε και του έσκασε ένα φιλί στο μάγουλο.
-Καλημέρα;! Κόντεψε να πάει μεσημέρι παιδί μου μέχρι να έρθεις!
-Είχε πολύ κίνηση στο δρόμο.
-Μήπως ξενύχτησες πάλι πουθενά;
-Για ένα ποτάκι μόνο πήγα. Λοιπόν, τι έχουμε σήμερα;
-Συμβούλιο γλυκιά μου! Που έχεις το μυαλό σου; Πάρε το ντοσιέ σου και έλα στην αίθουσα συμβουλίου.
Σε λίγα λεπτά είχαν μαζευτεί όλοι οι εργαζόμενοι γύρω από το στρογγυλό τραπέζι. Στη κορυφή του τραπεζιού καθόταν ο κύριος Αθανασίου και δεξιά του η Μάγια. Μόλις που είχαν ξεκινήσει να συζητάνε χτύπησε η πόρτα. Ο κύριος Αθανασίου σηκώθηκε από τη καρέκλα του χαμογελώντας στον νέο που μπήκε μέσα. Εκείνος ψηλός, μελαχρινός, γύρω στα 35, με σοβαρό ύφος διέσχισε την αίθουσα και πλησίασε τη Μάγια και το πατέρα της.
-Να σας συστήσω τον κύριο Άγγελο Παπαδάκη. Είναι ο νέος μας συνεταίρος.
Η Μάγια νόμιζε πώς δεν άκουσε καλά. "Συνεταίρος;" είπε από μέσα της, "Αποκλείεται". Ο κύριος Αθανασίου συνέχισε να μιλάει για τον Άγγελο με τα καλύτερα λόγια. Είχε σπουδάσει στο εξωτερικό και είχε μια πολύ επιτυχημένη καριέρα στο μάρκετινγκ.
-Μπορούμε τώρα να συνεχίσουμε με το θέμα μας. Έχουμε να διαφημίσουμε γάλα για παιδιά. Ακούω τις προτάσεις σας. Κύριε Παπαδάκη καθίστε μαζί μου σας παρακαλώ.
Η Μάγια δεν άκουγε πια τίποτα. Δε μπορούσε με τίποτα να καταλάβει αυτή τη κίνηση του πατέρα της. Δεν το είχε καν συζητήσει μαζί της.
Αργότερα στο σχόλασμα βρήκε την ευκαιρία που έψαχνε.
-Νόμιζα μπαμπά ότι ήμουν αρκετή για τη δουλειά μας! Τι κάνει αυτός ο κύριοςςς μαζί μας;;
-Ηρέμησε κοριτσάκι μου. Τι έπαθες;
-Εγώ τι έπαθα ή εσύ; Γιατί να μπει ξένος μέσα την εταιρεία μας;
-Μάγια θα εξηγήσω. Παιδί μου εγώ δε θα είμαι για πάντα εδώ. Έπρεπε να εξασφαλίσω την επιτυχία της εταιρείας μας. Ο Άγγελος είναι γιος ενός φίλου με πολλές γνώσεις και καλές σπουδές. Θα σε βοηθήσει με την πείρα του όταν θα τον χρειαστείς.
-Πολύ καλά τότε δεν έχω να προσθέσω τίποτα, για να μην πω ότι μάλλον δεν έχω θέση εδώ μέσα! είπε θυμωμένη και βγήκε από το γραφείο.
Κόντεψε να προσγειωθεί στην αγκαλιά του Άγγελου έτσι όπως βγήκε φουριόζα.
–Γεια σας! Εσείς είστε η Μάγια λοιπόν. Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω.
-Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο και γω, αντιγύρισε η Μάγια και στράφηκε προς την έξοδο του κτιρίου. «Θα τρελαθώ, δεν υπάρχει περίπτωση!» σκέφτηκε. Ο νέος συνεργάτης της εταιρείας την άφηνε παγερά αδιάφορη.
Είχε τόσα πολλά νεύρα που αδυνατούσε να γυρίσει στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού της. Αποφάσισε να περπατήσει στα μαγαζιά. Χάζευε δεξιά και αριστερά τις βιτρίνες και όταν αποφάσισε να μπει σε κάποιο πολυκατάστημα κατέληξε να βγει φορτωμένη ψώνια στα χέρια αλλά με περισσότερη δύναμη να αντιμετωπίσει τη καινούρια κατάσταση.
Η ώρα ήταν ήδη περασμένη. Αποφάσισε να φάει κάτι στα γρήγορα και να πάει για ένα ποτό στο στέκι που σύχναζε. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε ντυθεί κατάλληλα για το χώρο στο πέρασμά της τράβηξε όλα τα βλέμματα πάνω της. Δεν άργησε να την πλησιάσει κάποιος πελάτης του μαγαζιού.
-Γεια χαρά! Τι πίνεις; Κερνάω…της είπε και της χαμογέλασε ένας νεαρός κοντά στην ηλικία της και ακριβώς στα γούστα της.
-Θέλω κάτι δυνατό για απόψε.
-Ό,τι θέλει το κορίτσι.
Δεν ήξερε πια πόσα ποτά είχε πιει και τι ώρα ήταν. Το επόμενο πρωί ξυπνώντας δεν απόρησε πώς βρέθηκε γυμνός στο κρεβάτι της ο νέος από το μπαρ που ούτε το όνομά του δεν ήξερε. Άλλωστε αυτή ήταν η ζωή που έκανε τα τελευταία χρόνια. Δουλειά, ψώνια στο εξωτερικό και όχι μόνο, ξενύχτια και εφήμερες σχέσεις.