Μια ιστορία χωρίς τίτλο/ Κεφάλαιο 11

Το βράδυ γιόρτασαν όλοι μαζί. Διασκέδασαν στα μπουζούκια μέχρι τα ξημερώματα. Το προσωπικό της εταιρείας, η Εύα, η Χρυσούλα, ο Πιέρ αλλά και η μητέρα της.
Αργότερα με τη βοήθεια του ποτού, της ευτυχίας αλλά και της αγάπης που έδεναν τον Πιέρ με τη Μάγια βρέθηκαν αγκαλιά, σε ένα έρωτα ατελειώτο γεμάτο πάθος και ένταση. Το ξημέρωμα τους βρήκε αγκαλιά. Στενοχωρήθηκαν και οι δύο όταν κατάλαβαν ότι είχε έρθει η μέρα του αποχωρισμού. Ο Πιέρ θα γυρνούσε στο Παρίσι για 4 μήνες ακόμα για τις τελευταίες εκκρεμότητες Αργότερα θα γυρνούσε πια μόνιμα στην Ελλάδα.
Ο καιρός περνούσε γρήγορα. Ενάμιση περίπου μήνα μετά από την αναχώρηση του Πιέρ η Μάγια διαπίστωσε κάποιες αλλαγές στις οποίες όμως δεν έδωσε σημασία. Μπήκε στο γραφείο νιώθοντας μια ζάλη.
-Καλημέρα Μάγια. Καλέ τι έπαθες εσύ; Τι έχεις;
-Δε ξέρω Εύα μου, σηκώθηκα με ζάλη. Καλύτερα να πιω ένα χυμό. Και μια τυρόπιτα φέρε μου.
Η Εύα έτρεξε να φροντίσει τη Μάγια. Εκείνη έπεσε με τα μούτρα στην τυρόπιτα και μετά τη πρώτη δαγκωνιά έτρεξε αμέσως στο μπάνιο.
-χαχαχχαχαα, άρχισε να γελάει η Εύα.
Η Μάγια εκνευρίστηκε με τη συμπεριφορά της και την κοίταξε άγρια.
-Είναι αστείο να με βλέπεις να κάνω εμετό; Κάτι πρέπει να έχει το στομάχι μου. Δε μπορώ να φάω τίποτα.
-Μάγια, Μάγια μου. Δεν έχει κάτι το στομάχι σου γλυκιά μου. Η κοιλιά σου έχει.
-Είσαι και γιατρός θα μου πεις τώρα.
-Αχ μικρό μου παιδί. Πώς θα το μεγαλώσεις αφού εσύ είσαι ακόμα παιδί. Είσαι έγκυος κοπέλα μου, αυτό εννοώ.
Η Μάγια σάστισε. Κόντεψε να λιποθυμήσει
-Όχι, όχι Εύα, αυτό δεν γίνεται.
-Σήκω θα σε πάω στο γιατρό.
-Όχιιιιιι, δε θέλω. Δεν υπάρχει περίπτωση να είμαι έγκυος.
Με το ζόρι την πήρε η Εύα για να την πάει στο γιατρό. Εκείνος διέγνωσε ότι η Μάγια ήταν έγκυος στον δεύτερο μήνα. Της φαινόταν αδύνατον.
Έπεισε την Εύα να την περιμένει έξω από την πόρτα του κοιμητηρίου. Κατευθύνθηκε στο μνήμα του πατέρα της. Μόνο εκελι άφησε τα δάκρυα της να κυλήσουν.
-Δε θα δεις το εγγόνι σου πατέρα. Δεν πρόλαβες. Πόσα θέλω να σου πω! Είχα κάνει τόσες εξετάσεις, όλοι οι γιατροί είχαν πει το ίδιο. Δε μπορούσα λέει να κάνω παιδί. Και συ μου το ζητούσες τόσο επίμονα. Η μόνη μου διέξοδος από το πρόβλημά μου ήταν το κάπνισμα και εφήμερες σχέσεις. Νόμιζα ότι έτσι θα το ξεχνούσα. Είμαι ευτυχισμένη μπαμπά. Τον Πιέρ τον αγαπώ…Κρίμα να μην είσαι κοντά μου…
Γύρισε στο αυτοκίνητο και η Εύα επέμενε να την πάει σπίτι της. Εκείνη αντί για το δικό της σπίτι ζήτησε να τη συνοδέψει στο πατρικό της. Η Χρυσούλα πέταξε από τη χαρά της. Δε μπορούσε να πιστέψει τέτοιο νέο.
Μπήκε στο σαλόνι και άρπαξε το ακουστικό. Οι δυο γυναίκες σταμάτησαν να μιλάνε.
-Παρακαλώ; Ακούστηκε από την άκρη του τηλεφώνου.
-Καλημέρα μα..μά..
Η Άννα Μενδρινού άκουγε για πρώτη φορά αυτή τη λέξη μετά από χρόνια. Παραλίγο να της πέσει το ακουστικό από το χέρι. Μετά από μεγάλη παύση είπε
-Καλημέρα παιδί μου, τι κάνεις;
-Πολύ καλά είμαι. Ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
-Πες μου παιδί μου, με τρομάζεις.
-Δεν είναι κάτι για να τρομάζεις. Θα με βοηθήσεις να μεγαλώσω το παιδί μου;
Για δεύτερη φορά κόντεψε να χάσει το ακουστικό από τα χέρια της. Δεν έβρισκε λόγια να πει. Η συγχώρεση είχε έρθει.
-Με μεγάλη μου χαρά παιδί μου.
Το τηλέφωνο έκλεισε και σειρά είχε ακόμα ένα τηλεφώνημα. Ο Πιέρ είδε την κλήση από Ελλάδα και απάντησε αμέσως. Είχαν καθημερινή επικοινωνία με τη Μάγια, αφού πλέον ήταν ζευγάρι και περίμεναν και οι δύο να περάσει ο καιρός για να σμίξουν ξανά.
-Πιέρ;
-Έλα κορίτσι μου, πως και με καλείς τέτοια ώρα;
-Αναρωτιόμουν αν μπορείς να επισπεύσεις την επιστροφή σου;
-Αν συντρέχει λόγος σοβαρός νομίζω πως ναι.
-Πιέρ με αγαπάς πολύ;
-Αχ δε μου τα λες καλά. Δεν έπαψα ποτέ να σε αγαπώ. Νόμιζα ότι τώρα πια το ξέρεις.
-Θα με αγαπάς και χοντρή σαν στρογγυλή μπαλίτσα που θα μοιάζω σε λίγο καιρό;
-Το ρωτάς αγάπηηηηηηη μου….. τώρα θα σε αγαπώ περισσότερο!!!!!
Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του μικρού Μενέλαου έγινε η βάπτισή του με νονά τη Χρυσούλα, ενώ τα στέφανα τους άλλαξε η Εύα. Οι παππούδες και ηη γιαγιά Άννα ήταν μέσα στην τρελή χαρά.
Λένε ότι μετά από μια μεγάλη καταιγίδα βγαίνει ο ήλιος. Επίσης μετά από έναν εφιάλτη έρχεται ένα ωραίο όνειρο! Μάλλον έτσι θα είναι.....