Μια ιστορία χωρίς τίτλο/Κεφάλαιο 6

Εκείνο το βράδυ δεν μπόρεσε να κοιμηθεί. Όλα γύριζαν μέσα στο μυαλό της. Έγιναν όλα τόσο γρήγορα. Το πρωί τηλεφώνησε στην Εύα για να ενημερώσει ότι θα έλειπε 2 μέρες από τη δουλειά.
-Αν είναι κάτι επείγον μπορείς να με ενημερώσεις τηλεφωνικά Εύα. Και...ήθελα επίσης να σε ευχαριστήσω για ό,τι έκανες.
-Δεν έκανα κάτι κυρία Μάγια. Είμαι τόσα χρόνια στην εταιρεία και ο πατέρας με βοήθησε πολύ. Τον εκτιμούσα πολύ, ξέρετε.
Δεν είχε δύναμη να βγει από το σπίτι. Ένιωθε πιο μόνη από ποτέ. Δεν είχε πραγματικά κανέναν. Ήρθαν στο μυαλό της τα λόγια του πατέρα της. Όντως δεν είχε πια καμιά φίλη. Ούτε στη χαρά ούτε στη λύπη της. Προσπάθησε να κοιμηθεί αλλά μάταια. Το παρελθόν ερχόταν και στοίχειωνε το μυαλό της. Εκείνη μικρή, εκείνη στην εφηβεία, εκείνη στο πανεπιστήμιο και μαζί με κείνη πάντα ο καλύτερος μπαμπάς και καλύτερος φίλος. Τώρα δεν είχε κανένα να νοιάζεται για κείνη. Μόνο η Χρυσούλα τηλεφωνούσε κάθε μια ώρα για να δει πώς είναι.

-Μάγια μου έφαγες τίποτα;

-Δε μπορώ να φάω Χρυσούλα μου. Είναι αδύνατον.

-Παιδί μου ξέρω τον πόνο σου αλλά δε θέλω να μου πάθεις τίποτα και συ. Να σου φέρω κάτι να τσιμπήσεις;

-Καλή μου Χρυσούλα πάντα ανησυχούσες για μας και μας φρόντιζες. Σε ευχαριστώ που ήσουν δίπλα στον πατέρα μου όταν.... Άφησε το τηλέφωνο και ξέσπασε σε λυγμούς. Η Χρυσούλα που την μεγάλωσε σαν μάνα της την άφησε να ξεσπάσει.

-Παιδί μου ήθελα μόνο να ξέρεις ότι είμαι εγώ εδώ για σένα τώρα.

-Χρυσούλα μου σαν μάνα μου σε έχω, όμως μου λείπει αφάνταστα. Καταλαβαίνεις. Νιώθω άδεια.

-Ναι κοριτσάκι μου, το ξέρω.

- Γνώριζες τη μητέρα μου;

-Που σου ήρθε τώρα αυτό; Ναι τη γνώριζα.

-Ήρθε και με βρήκε μόλις τέλειωσε η κηδεία. Θέλει να μιλήσουμε είπε. Δε βρίσκω ότι έχω να πω κάτι μαζί της.

-Ίσως θα ήταν καλό να την ακούσεις παιδί μου. Ό,τι αποφασίσεις εσύ.

Δεν είχαν προλάβει να κλείσουν το τηλέφωνο και χτύπησε ξανά.

-Κυρία Αθανασίου, Μιχάλης Σούρτης εδώ. Ήθελα να σας ενημερώσω ότι ο πατέρας είχε ήδη συντάξει τη διαθήκη του. Αύριο στις 6 θα τη διαβάσουμε στο γραφείο μου. Παρακαλώ να παραβρίσκεται και σεις παρόλο που γνωρίζω πόσο δύσκολο σας είναι μια τέτοια στιγμή.

-Ευχαριστώ. Θα είμαι εκεί. Γεια σας.

Για άλλο ένα βράδυ τα μάτια της δεν έκλεισαν λεπτό. Δεν ήθελε να πάει πουθενά. Δεν είχε καν ανάψει τσιγάρο, ούτε είχε βάλει ποτό για να ξεχαστεί. Από την εταιρεία δεν την αναζήτησε κανείς, επομένως όλα θα ήταν υπό έλεγχο χάρη στο προσωπικό που δούλευε αδιάκοπα με τη φροντίδα πάντα του Άγγελου.

Με κόπο ντύθηκε και χωρίς να κοιταχτεί στο καθρέπτη για πρώτη φορά στη ζωή της ξεκίνησε για το συμβολαιογραφείο.

Η μεγαλύτερη έκπληξη για κείνην δεν ήταν η συνάντησή της με τον Άγγελο και τη Χρυσούλα αλλά με τη μητέρα της. Η Χρυσούλα την έσφιξε στην αγκαλιά της και ο Άγγελος τη χτύπησε μαλακά στη πλάτη. Η μητέρα της προσπάθησε να την πλησιάσει αλλά κατάλαβε ότι έχανε τον καιρό της.

-Σας κάλεσα σήμερα εδώ για να διαβάσουμε την διαθήκη του Μενέλαου Αθανασίου την οποία ο ίδιος συνέταξε 2 μήνες πριν το θάνατό του. Μπορούμε να ξεκινήσουμε;

Έγνεψαν όλοι ναι και περίμεναν.

Στην πιστή και αφοσιωμένη στην οικογένεια μου Χρυσούλα αφήνω το ποσό των 50.000 ευρώ και της ζητώ σαν χάρη να παραμείνει να φροντίζει το σπίτι μου αλλά κυρίως το παιδί μου.

Στην κόρη μου Μάγια αφήνω την περιούσια μου που με τόσο κόπο κατόρθωσα να φτιάξω. Το σπίτι μου, το ρετιρέ στο οποίο διαμένει, την τετραώροφη πολυκατοικία στην οδό Παλαμά , το αυτοκίνητό μου και τα μετρητά που βρίσκονται ήδη στο λογαριασμό της στην Εθνική Τράπεζα. Φυσικά θα πρέπει να εξακολουθήσει να εργάζεται στην εταιρεία μας εφόσον κατέχει το 60% των μετοχών. Στον άξιο συνεργάτη μου Άγγελο Παπαδάκη εκτός από το 40% της εταιρείας που κατέχει αφήνω το εταιρικό αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις του και 10.000 ευρώ να τις χειριστεί όπως εκείνος νομίζει. Στη γυναίκα που αγάπησα με όλη τη δύναμη της ψυχής μου -σε αυτό το σημείο η Μάγια ξεροκατάπιε - αφήνω ό,τι πιο πολύτιμο έχω αποκτήσει στη ζωή μου. Το παιδί μας. Περιμένω Άννα να σταθείς αντάξια των προσδοκιών μου έστω και αργά. Μάθε το παιδί σου και εξήγησε του τα πάντα, αρκεί βέβαια να δεχτεί και κείνη.

-Όπως βλέπετε ο Μενέλαος τα είχε ήδη όλα κανονίσει εφόσον ήξερε ότι η καρδιά του ήταν αδύναμη το τελευταίο διάστημα. Δεν το είχε αναφέρει σε κανέναν παρά μόνο σε μένα επειδή δεν ήθελε να σας στενοχωρήσει.

"Το ήξερε λοιπόν ότι το τέλος είναι κοντά. Για αυτό με κάλεσε σπίτι μας. Για τελευταία φορά." συλλογίστηκε η Μάγια.

Σηκώθηκαν για να φύγουν. Στο τέλος η Μάγια και πίσω η μητέρα της.

-Μάγια μου η τελευταία επιθυμία του πατέρα σου είναι να μιλήσουμε και να καταλάβουμε η μια την άλλη.

-Είναι ήδη αργά. Μεγάλωσα χωρίς μητέρα και έτσι έχω μάθει να λειτουργώ. Λυπάμαι.

-Μια χάρη σου ζητώ παιδί μου. Αυτό είναι το τηλέφωνο μου, αν κάποια στιγμή αλλάξεις γνώμη. Πήρε το χαρτάκι απρόθυμα και το έβαλε στη τσάντα της.

Την επόμενη μέρα βρέθηκε από νωρίς στην εταιρεία. Πόσο διαφορετική της φαινόταν! Πέρασε από το γραφείο του πατέρα της. Άγγιξε το βαρύ ξύλινο έπιπλο και πήρε στα χέρια τη φωτογραφία που χρόνια τώρα ήταν στολισμένη εκεί. Ο πατέρας της νέος και κείνη ακόμα παιδί σε μια προσπάθεια να μάθει ποδήλατο. Χαρουμενα γελαστά πρόσωπα. Ένα δάκρυ πήγε να κυλήσει στα μάγουλά της αλλά το συγκράτησε με κόπο.

Ο Άγγελος φρόντιζε όσο μπορούσε το καλό της εταιρείας. Τα πράγματα έδειχναν να πηγαίνουν πολύ καλά. Αναζήτησε να βρει κάποια από τις παλιές της φίλες αλλά καμιά όπως ήταν φυσικό δεν έδειξε πρόθυμη για επανασύνδεση.

Σε κείνη τη φάση της ζωής της πέρα από τη Χρυσούλα δέθηκε πολύ με την Εύα. Της συμπαραστάθηκε τόσο πολύ που μια καινούρια δυνατή φιλία δημιουργήθηκε. Η Εύα που με την ηλικία των 47 της χρόνων διέθετε πείρα σε πολλά θέματα συνέτισε τη Μάγια και κείνη κατάφερε να κόψει αρκετές κακές συνήθειες και αντίθετα να δει πολλά πράγματα με άλλο "μάτι". Έτσι έκοψε το κάπνισμα και τις καθημερινές επισκέψεις της στα μπαρ.