Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010

Μια ιστορία χωρίς τίτλο/Κεφάλαιο 4


Η δουλειά πήγαινε όλο και καλύτερα. Δε μπορούσε πια να μη παραδεχτεί ότι ο Άγγελος ήταν ένας εξαιρετικός συνεργάτης. Τον είχε αδικήσει στην αρχή. Πήγαινε πάντα πρώτος και έφευγε τελευταίος. Είχαν κάνει άλματα εκείνο το διάστημα οι πωλήσεις.
Τα πάντα κυλούσαν στη ζωή της όπως τα είχε σχεδιάσει. Δε ζητούσε τίποτα περισσότερο. Ένα κρύο μεσημέρι του Δεκέμβρη την προσκάλεσε ο πατέρας της για φαγητό στο σπίτι. Χάρηκε ιδιαίτερα γιατί με τη ζωή που έκανε σπάνια πήγαινε πια στο πατρικό της.
Χτύπησε το κουδούνι και εμφανίστηκε στη πόρτα η Χρυσούλα. Η γυναίκα που βοήθησε όσο μπορούσε στην ανατροφή της και κρατούσε το σπίτι του πατέρας της. Της έσκασε ένα φιλί στο μάγουλο και αναζήτησε τον πατέρα της στο σαλόνι.
Εκείνος καθισμένος μπροστά στο αναμμένο τζάκι την περίμενε καπνίζοντας.
- Ήρθες;
-Ναι! Άργησα λίγο γιατί σταμάτησα να αγοράσω τα αγαπημένα μας γλυκάκια.
-Τι μου θύμισες τώρα! Πόσες κούτες τρουφάκια έχουμε καταναλώσει;
-Άπειρες! Από μικρή ερχόμουν στην αγκαλιά σου για παρηγοριά και εσύ εκτός από τα γλυκά σου λόγια με τάιζες με το κιλό τα γλυκά. Τώρα που το σκέφτομαι καλά που δε με πάχυνες! Αστειεύομαι!
-Χαίρομαι που ήρθες παιδί μου. Ήθελα πολύ να μιλήσουμε.
-Και γω χαίρομαι που είμαι εδώ μπαμπά. Μου είχε λείψει η ζεστασιά του σπιτιού μας. Έγινε κάτι στην εταιρεία και πρέπει να το μάθω;
-Στην εταιρεία όλα πάνε ρολόι παιδί μου. Στη ζωή σου πώς είναι τα πράγματα;
-Μια χαρά είμαι! Γιατί ρωτάς;
-Σκέφτομαι μερικές φορές που είναι οι τόσες φίλες που ξημεροβραδιαζόσασταν στο δωμάτιο σου.
-Έχουν κάνει οικογένεια. Δε ταιριάζουν τα θέλω μας οπότε έχουμε απομακρυνθεί.
-Και συ; Εσύ πότε σκέφτεσαι να αλλάξεις ζωή και να φτιάξεις οικογένεια;
-Έχουμε καιρό. Μην ανησυχείς!
-Πατέρα σου είμαι παιδί μου και ανησυχώ βέβαια. Να μη δω κανένα εγγόνι και γω;
Η Μάγια προσπάθησε να κρύψει τη ταραχή της και αμέσως άλλαξε θέμα.
-Προς το παρόν λέω να πάμε να φάμε γιατί οι μυρωδιές από τη κουζίνα μου "σπάσανε" τη μύτη.
Προχώρησαν στη τραπεζαρία και κάθισαν απέναντι. Η Μάγια έπεσε με τα μούτρα στο καλομαγειρεμένο φαγητό πιο πολύ για να αποφύγει να συναντήσει το βλέμμα του πατέρα της.
-Σιγά παιδάκι μου θα πνιγείς! Πόσο καιρό έχεις να φας σπιτικό φαγητό;
-Δε θυμάμαι ακριβώς αλλά σπιτικό φαγητό σερβίρει και το εστιατόριο της γειτονιάς μου.
-Σε έχω κακομάθει Μαγιούλα μου. Με απορροφούσε τόσο πολύ η δουλειά και τώρα μόνο βλέπω πόσα λάθη έχω κάνει.
-Για μένα ήσουν και είσαι μάνα και πατέρας μαζί. Μη σκέφτεσαι βλακείες λοιπόν. Ό,τι έκανες το έκανες για μένα. Αν δεν μας είχε παρατήσει η ......
Έκοψε τη φράση της στη μέση. Ήξερε ότι ακόμα τον πλήγωνε το θέμα αυτό. Η μητέρα της 4 χρόνια μετά τη γέννηση της Μάγιας αποφάσισε να αλλάξει ζωή και τους εγκατέλειψε. Η συζήτηση επεκτάθηκε σε θέματα δουλειάς στη συνέχεια και αυτό ηρέμησε αρκετά και τους δύο. Ο πατέρας της ήταν πολύ ευχαριστημένος με τη δουλειά του Άγγελου. Ίσως να πίστευε ότι ήταν και καλός γαμπρός για τη Μάγια κάτι που η ίδια ούτε μπορούσε να διανοηθεί.
Βραδάκι πια έφυγε από το πατρικό της. Κατέληξε για ακόμα μια νύχτα στο γνωστό στέκι. Η συζήτηση με τον πατέρα της την είχε επηρεάσει. Η δυνατή μουσική και το ποτό που δεν αποχωρίστηκε μέχρι τα ξημερώματα την εμπόδισαν να ακούσει τις επίμονες κλησεις στο κινητό της.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ουαου καλε εσύ εξελίσεσαι σε μεγαλη συγγραφέα!!!!!!!!!!πότε θα βγεί η συνέχεια;

Σουζάνα Xατζηνικολάου είπε...

Έχει δίκιο η Τασούλα!! Είναι πολύ καλό! Να σου πω, το ξέρεις ότι έχεις ταλέντο?